Giderek ciddileşen çevre kirliliği sorunu karşısında, sosyal çevre koruma bilinci giderek artmış ve doğal malzemelerin kullanımı eğilimi de olgunlaşmıştır. Bitki liflerinin çevre dostu, hafif, düşük enerji tüketimli ve yenilenebilir özellikleri büyük ilgi çekmiştir ve yakın gelecekte yüksek bir gelişme göstereceği öngörülmektedir. Bununla birlikte, bitki lifi karmaşık bir bileşim ve yapıya sahip heterojen bir malzemedir ve yüzeyinde hidrofilik hidroksil grupları bulunur. Matrisle olan yakınlığı, kompozitin özelliklerini iyileştirmek için özel bir işlem gerektirir. Bitki lifleri kompozit malzemelerde kullanılmaktadır, ancak bunların çoğu kısa lifler ve süreksiz liflerle sınırlıdır. Orijinal mükemmel özellikleri tam olarak kullanılmamış ve sadece dolgu maddesi olarak kullanılmaktadır. Dokuma teknolojisini devreye sokabilirsek, bu iyi bir çözüm olabilir. Bitki lifinden dokunmuş ön kalıplar, kompozit malzemeler için daha fazla performans seçeneği sağlayabilir, ancak şu anda nispeten daha az kullanılmaktadır ve daha fazla araştırma ve geliştirmeyi hak etmektedir. Geleneksel lif kullanım yöntemini yeniden ele alıp, modern kompozit teknoloji kavramlarını entegre ederek, kullanım avantajlarını ve doğal dezavantajlarını giderebilirsek, bitki liflerine yeni bir değer ve uygulama alanı kazandırabiliriz.
Bitkisel lifler, insan yaşamının günlük hayatından her zaman ayrı düşünülemez olmuştur. Kullanışlılığı ve yenilenebilirliği sayesinde bitkisel lifler, insan yaşamı için vazgeçilmez bir malzeme haline gelmiştir. Ancak, teknolojinin ilerlemesi ve petrokimya endüstrisinin yükselişiyle birlikte, gelişmiş üretim teknolojisi, ürün çeşitliliği ve iyi dayanıklılık avantajları nedeniyle, sentetik lifler ve plastikler yavaş yavaş bitkisel liflerin yerini ana akım malzemeler olarak almıştır. Bununla birlikte, petrol yenilenebilir bir kaynak değildir ve bu tür ürünlerin bertarafından kaynaklanan atık sorunları ve üretim sürecinde ortaya çıkan büyük miktardaki kirlilik emisyonları, insanların malzemelerin kullanılabilirliğini yeniden düşünmelerine neden olmuştur. Çevre koruma ve sürdürülebilirlik eğilimi altında, doğal bitkisel lifler yeniden ilgi görmeye başlamıştır. Son yıllarda, takviye malzemesi olarak bitkisel lif kullanan kompozit malzemeler dikkat çekmeye başlamıştır.
Bitkisel lif ve kompozit
Kompozit yapı, üretim süreciyle tasarlanabilir. Matrisle sarılmış lif, malzemenin eksiksiz ve özel bir şeklini sağlar, lifi çevresel etkilerden kaynaklanan bozulmaya karşı korur ve lifler arasında gerilimi iletmek için bir köprü görevi görür; lif, mükemmel mekanik özellikleriyle dış kuvvetin çoğunu taşır ve özel düzenlemeyle farklı işlevler elde edebilir. Düşük yoğunluğu ve yüksek mukavemeti nedeniyle, bitki lifi, FRP kompozitlerine dönüştürüldüğünde mekanik özellikleri iyileştirebilir ve düşük yoğunluğu koruyabilir. Ayrıca, bitki lifleri çoğunlukla bitki hücresi agregatlarından oluşur ve içindeki boşluklar ve aralıklar malzemeye mükemmel ısı yalıtım özellikleri kazandırır. Dış enerji (titreşim gibi) karşısında, enerjinin hızla dağılmasını sağlayan gözenekliliğinden de faydalanır. Dahası, bitki lifinin komple üretim süreci daha az kirlilik yayar ve daha az kimyasal kullanır, daha düşük çalışma sıcaklığına sahiptir, daha düşük enerji tüketimi avantajına sahiptir ve işleme sırasında mekanik aşınma derecesi de daha düşüktür; ayrıca, bitki lifi doğal ve yenilenebilir özelliklere sahiptir, makul yönetim ve kontrol altında sürdürülebilir üretim sağlanabilir. Modern teknolojinin yardımıyla, malzemelerin ayrışması ve hava koşullarına dayanıklılığı iyi bir şekilde kontrol altına alınmıştır; böylece ürünün yaşam döngüsünden sonra atık birikimine neden olmadan ayrışabilirler ve ayrışma sonucu yayılan karbon da başlangıçtaki büyümeden kaynaklanır. Atmosferdeki karbon kaynağı karbon nötr olabilir.
Yayın tarihi: 30 Haz-2021
