Kompozit malzemelerin üretiminde kullanılan iki tür reçine vardır: termoset ve termoplastik. Termoset reçineler açık ara en yaygın reçinelerdir, ancak kompozit malzemelerin kullanımının artması nedeniyle termoplastik reçinelere olan ilgi yeniden artmaktadır.
Termoset reçineler, kürleme işlemi sayesinde sertleşir; bu işlemde, ısıtıldığında erimeyen, çözünmez veya erimez sert bağlara sahip, yüksek oranda çapraz bağlı polimerler oluşturulur. Termoplastik reçineler ise, ısıtıldığında yumuşayan ve soğutulduğunda katılaşan, kimyasal bağ gerektirmeyen tersine çevrilebilir bir işlem olan monomer dalları veya zincirleridir. Kısacası, termoplastik reçineleri yeniden eritebilir ve yeniden biçimlendirebilirsiniz, ancak termoset reçineleri bu mümkün değildir.
Termoplastik kompozitlere olan ilgi, özellikle otomotiv sektöründe giderek artıyor.
Isı ile sertleşen reçinelerin avantajları
Epoksi veya polyester gibi termoset reçineler, düşük viskoziteleri ve lif ağına mükemmel nüfuz etmeleri nedeniyle kompozit üretiminde tercih edilir. Bu sayede daha fazla lif kullanılabilir ve nihai kompozit malzemenin mukavemeti artırılabilir.
En yeni nesil uçaklar genellikle %50'den fazla kompozit bileşen içermektedir.
Pultrüzyon işlemi sırasında lifler termoset bir reçineye daldırılır ve ısıtılmış bir kalıba yerleştirilir. Bu işlem, düşük molekül ağırlıklı reçineyi, liflerin bu yeni oluşan ağa kilitlendiği katı üç boyutlu bir ağ yapısına dönüştüren bir kürleme reaksiyonunu aktive eder. Çoğu kürleme reaksiyonu ekzotermik olduğundan, bu reaksiyonlar zincirler halinde devam ederek büyük ölçekli üretime olanak tanır. Reçine sertleştikten sonra, üç boyutlu yapı lifleri yerinde kilitler ve kompozite mukavemet ve sertlik kazandırır.
Yayın tarihi: 19 Ekim 2022
